nowotwory związane z HIV

Nowotwory niedefiniujące AIDS u osób HIV-dodatnich

0 komentarzy

Rak płuca to główna przyczyna śmierci z powodu nowotworu wśród osób zarażonych wirusem HIV [1]. W ostatnich latach obserwuje się spadek zachorowalności na nowotwory definiujące AIDS, takich jak mięsak Kaposiego, niektóre chłoniaki (chłoniak rozlany z dużych komórek B, chłoniak Buritta, pierwotny chłoniak ośrodkowego układu nerwowego) oraz inwazyjny rak szyjki macicy. Dlaczego nazywa się je nowotworami definiującymi? Ich obecność przy potwierdzeniu obecności przeciwciał anty-HIV wystarcza do postawienia diagnozy AIDS. Dane pochodzące z USA wskazują, że podczas gdy odsetek śmierci z powodu nowotworów definiujących AIDS w latach 2001-2005 i 2011-2015 utrzymywał się na tym samym poziomie (około 5%), zgonów związanych z pozostałymi nowotworami było coraz więcej (odpowiednio 7,2% i 11,8%) [2]. Z czego wynika ta zależność?

Ryzyko zachorowania na nowotwory niedefiniujące AIDS u osób zarażonych HIV zależy od kombinacji wielu czynników. Po pierwsze, upośledzenie odporności modyfikuje przebieg zakażenia wirusami onkogennymi takimi jak HBV, HCV czy HPV. Prowadzi to do wzrostu ryzyka raka wątroby oraz nowotworów związanych z infekcją HPV [3]. W USA aż 28,4% mężczyzn i 1,2% kobiet ze zdiagnozowanym rakiem odbytu zarażonych jest ludzkim wirusem niedoboru odporności [4]. Ze względu na wspólne drogi transmisji patogenów, osoby HIV-pozytywne zagrożone są infekcją wirusami HBV i HCV. Jednak nie tylko infekcyjne czynniki onkogenne odgrywają dużą rolę - według statystyk, wśród tej populacji więcej jest palaczy [5]. Co więcej, udowodniono również istnienie zależności między nasileniem samej choroby a ryzykiem zachorowania na niektóre nowotwory niedefiniujące AIDS. O większym prawdopodobieństwie zachorowania świadczy nie tylko postawienie  diagnozy AIDS, ale również poziom limfocytów CD4+ < 200 komórek/µl po 6 miesiącach leczenia, długie okresy spadku poziomu limfocytów CD4+ [3, 6, 7], a także obniżony stosunek CD4/CD8 [8]. Z drugiej strony, trzeba wziąć też pod uwagę, że skuteczne leczenie antyretrowirusowe prowadzi do starzenia się populacji pacjentów zakażonych HIV. Częściej zapadają oni więc na typowe choroby wieku podeszłego. Jest tak w przypadku raka prostaty, którym osoby HIV-dodatnie nie są co prawda zagrożone bardziej niż  reszta populacji, ale obserwujemy wzrost zachorowań związany z osiąganiem przez nie coraz to bardziej zaawansowanego wieku. Rak prostaty staje się obecnie najczęściej występującym u osób żyjących z HIV rakiem [10].

Logo BML
Pozostało 72% tekstu

BML to przede wszystkim społeczność.

Zarejestruj się w naszym serwisie, aby mieć dostęp do naszych treści.

Przeczytaj również

Ta strona korzysta z ciasteczek, a także ma określoną politykę prywatności. Dowiedz się więcej. 

Rejestracja grafika

Ta akcja wymaga zalogowania

Rejestracja

Masz już konto?

Zaloguj się